Beline sarılırdım; melekler intihar ederdi kıskançlığından. Bulutlar ağlardı, gülüşürdük, yağmur sanardık. Çıkartıp ruhumu üzerine örtmek isterdim, ıslanma diye. Birlikte örtünelim, derdin. Hem iki ruh fazlaydı bize. Eğilip çantamdan umutlarımı çıkartmaya çalışırken, biçilmiş kefenim batardı elime. Gülümserdim. Yani beline sarılırken ölüm bile umurumda değildi.
0 yorum:
Yorum Gönder