Öpüşürdük; dünya yerin dibine geçerdi hücrelerimde. Ayaklanıp tanrıya koşardık sanki. Ağzımın içinde tsunamiler olurdu, çaktırmazdım. Kasırganın ortasında dalgalarla boğuşan bir gemi gibi sallanırken ruhum, geri çekilip fırtınayla konuşmak isterdim, dinsin diye. Fırtınada yok olalım birlikte derdin, dalgalarla yarışırdık. Yani öpüşürken en hoyrat kasırga dudaklarımızda eserdi.
0 yorum:
Yorum Gönder