Ellerini tutardım; Mutluluk darbe yapardı ruhuma, devrilirdi hüzün. Tatlı tatlı kanardı acılarım. Eğilip ayaklarına kapanmak isterdim, sırtıma basıp onu en çok yakıştırdığım yere, yıldızlara çıksın diye. Gece uyurken yastığımın altına şişelenmiş gözyaşları koyardı annem. Üzüldüğümde lazım olur diye. Yani sen ağlama diye fazladan gözyaşı taşırdım yedekte.

Beline sarılırdım; melekler intihar ederdi kıskançlığından. Bulutlar ağlardı, gülüşürdük, yağmur sanardık. Çıkartıp ruhumu üzerine örtmek isterdim, ıslanma diye. Birlikte örtünelim, derdin. Hem iki ruh fazlaydı bize. Eğilip çantamdan umutlarımı çıkartmaya çalışırken, biçilmiş kefenim batardı elime. Gülümserdim. Yani beline sarılırken ölüm bile umurumda değildi.

Öpüşürdük; dünya yerin dibine geçerdi hücrelerimde. Ayaklanıp tanrıya koşardık sanki. Ağzımın içinde tsunamiler olurdu, çaktırmazdım. Kasırganın ortasında dalgalarla boğuşan bir gemi gibi sallanırken ruhum, geri çekilip fırtınayla konuşmak isterdim, dinsin diye. Fırtınada yok olalım birlikte derdin, dalgalarla yarışırdık. Yani öpüşürken en hoyrat kasırga dudaklarımızda eserdi.

Sevişirdik; gökyüzünden cennet düşerdi tenimize. Ay kapkara olurdu hasetinden. Şarap akardı dudaklarından, kemanlar neşeye çalardı. Gecenin en karanlığında dünya aydınlanırdı. Yetimler sevinç naraları atardı. Tanrı cennetinden bütün peygamberleri kovarken, cehennemin kapısına kilit vururdu şeytan. Oyuncağı kırılmış çocuklar gibi ağlardı. Uzanıp gözyaşlarını silmek isterdim, ona yakışmıyor diye. Terslerdi. Yani biz sevişirken şeytan bile duygulanırdı.

Kişi, sevdiğini Allah'a emanet ederse, onu birdaha görmeden ölmezmiş..
Öyleyse Allah'a emanet ol.

- Elif Şafak

Neleri alıp götürmedi ki benden ayrılık 
Kilometrelerle umut ,tonlarla keder,
taradığım saçlar, sıktığım eller...

Nazım Hikmet.

"" Öpüşün öpüşüme karışsaydı , Yüzün yüzüme .
Gecen gündüzüme karışsaydı , Hüznün kederime .
Baharlar açardı kalbimde , Yazlar ve kışlar bir de .
Tenin tenime karışsaydı ;
Cennet ve cehennemden Kime ne ...""